AZ-5 düğmesine neden basmadınız?
Bastık. Zaten o zaman patladı.
Adamlarımı gerekenden bir saniye fazla tutmak istemiyorum burada.
Bunlar işe yarasaydı, siz de takıyor olurdunuz.
Vasily... Bir bebeğimiz olacak.
Neyle karşı karşıya olduğunun farkında mısın sen?
- Herkes öğrenecek bunu. - Herkes neyi öğrenecek?
Her ihtimalin peşinden gitmeliyiz...
kim suçlanacak olsa da.
Bu bölgenin tamamı tahliye edilmeli.
Kaç kişi istiyorsunuz?
Yaklaşık 750 bin kişi.
Gitme vakti.
Beni duydun mu?
Burası tahliye ediliyor. Anlıyor musun?
Benimle gelmek zorundasın.
Neden?
Çünkü bana öyle söylediler, ben de sana söylüyorum.
Bu köydeki herkes gidecek.
Burası güvenli değil. Havada radyasyon var.
Senin derdin ne?
Kaç yaşındayım, biliyor musun?
Bilmiyorum. Yaşlısın işte.
82 yaşındayım.
Benim bütün hayatım burada geçti.
Tam burada, bu evin bu köşesinde.
Güvende olmaktan bana ne?
Bu benim görevim. Sorun çıkarma.
Sorun mu?
Elinde silahla burada dikilen ilk asker sen değilsin.
12 yaşındaydım, devrim oldu.
Çar'ın adamları geldi. Sonra Bolşevikler.
Senin gibi çocuklar sıra sıra yürüyordu.
Burayı terk etmemizi söylediler. Hayır dedik.
Sonra Stalin geldi ve onun kıtlığı.
Holodomor yani.
Annem-babam öldü. Kız kardeşlerimden ikisi öldü.
Sağ kalanlara burayı terk edin dediler.
Hayır dedik.
Sonra Büyük Savaş geldi.
Alman çocukları. Rus çocukları.
Daha çok asker, daha çok açlık, daha çok ceset.
Erkek kardeşlerim geri dönemedi.
Ama ben kaldım ve hala buradayım.
Gördüğüm onca şeyden sonra...
gözümle bile görmediğim bir şey yüzünden gideceğimi mi sanıyorsun?
Hayır.
Bir dakika daha!
Gitmemiz gerek.
Lütfen kalk artık.
Bu son uyarım.
Gitmemiz gerek.
Çeviri: certan
KIEV, UKRAYNA - SSCB AĞUSTOS 1986
PATLAMADAN 4 AY SONRA
Geç.
0,4
0,6
15.
PRIPYAT ÇERNOBİL TAHLİYE BÖLGESİ
Legasov.
Orada buluşuruz.
Atom insanı küçük düşüren bir şey.
Küçük düşüren de değil, rezil eden bir şey.
Çekirdek niye hala açıkta?
Üstünü neden hala kapatmadık?
Kapatmayı biz de istiyoruz, ama yeterince yaklaşamıyoruz.
Çatıdaki molozlar, çekirdekten çıkan grafitlerin kendisi.
Biz onları çatıdan aşağı reaktöre geri süpürmedikçe...
yaklaşan herkesi öldürecekler.
Çatıyı üç seviyede düşün.
Onlara isimler de verdik. Buradaki küçük olan Katya.
Saatte 1000 röntgen.
2 saat maruz kalmak öldürür demektir.
Şu yandaki Nina.
2000 röntgen. 1 saatte öldürüyor.
Afganistan'da uzaktan kumandalı buldozerler kullanmıştık.
Onların ağırlığı fazla gelir. Direkt aşağı inerler.
- Peki o zaman...? - Ay araçları.
Lunokhod STR-1'ler. Onlar hafif.
Üstlerine kurşunla astar çekersek radyasyona da dayanırlar.
Zamanında Ay'a ayak basan insanımız olmamıştı.
Hiç olmazsa şimdi de çatıya ayak basmasınlar.
En önemli nokta bu, General.
Oraya hiçbir şekilde insan çıkmamalı.
Sadece robotlar çıkabilir.
Buradaki büyük kısım nedir?
Masha.
12.000 röntgen.
Tepeden tırnağa zırhlı şekilde orada 2 dakika dursanız...
beklenen yaşam süreniz yarıya iner.
3 dakikaya çıkarsanız, birkaç ay içinde ölürsünüz.
Masha'da ay araçlarımız bile çalışmaz.
O miktardaki gama ışını her şeyi delip geçer.
Parçacıklar mikroçip devrelerini gerçek anlamda kıymaya çevirir.
Elektrik düğmesinden daha komplike ne varsa,
Marsha onu bozacaktır.
Çatının o bölümünün dünya üzerindeki...
en tehlikeli yer olduğunu söylemek yanlış olmaz.
Ne yapacağız o zaman?
Biz de size bunu danışacaktık.
Çadır 181 burası mı?
Çekinme, al. Nasıl olsa bedava.
Saat daha erken.
Bacho.
Pavel.
İyi bakalım.
Hangi birlikteydin?
Eee, aslında Kiev'deyken taşıt deposundaydım,
- ama sonra beni... - Buradaki saçmalıktan bahsetmiyorum.
Afganistan'ı soruyorum.
Afganistan'a gitmedim.
Askeriyeden değilim.
Adam eksikleri var.
Duşlar. Yemek.
Şuradakiler yeri kazıyor.
Şunlar ağaçları kesiyor.
Bunlar da insanları tahliye ediyor, galiba.
Köylüleri filan.
Ya şunlar?
Onları bilmiyorum. S.ktir et.
Janek!
- Ne istiyorsun? - Bana bir yumurta sepeti versene.
- Olmaz, sadece bir tane kaldı. - Ver şu s.ktiğiminin sepetini!
Bu çocuk benimle beraber, anladın mı?
Kimse ona bulaşmayacak.
Bunları hurda kurşundan yapıyoruz.
- Hayalarının altına yerleştir. - Şimdi mi?
Yok, istersen radyasyon ağzına sıçana kadar bekle.
Tabi ki şimdi.
Kıyafetinin üzerinden. Salak herif.
- Hiç ava gittin mi? - Hayır.
O zaman bugün şanslı günün.
Sen, ben,
bir de çadırdaki şu çirkin Ermeni, Garo, hayvan kontrolü yapacağız.
Hayvan kontrolü derken?
Evet, radyoaktif oldukları için...
ölmeleri gerekiyor.
Zor iş değil, çoğu evcil.
Seni görünce seviniyorlar. Hemen sana koşuyorlar.
Bam! Sonra leşlerini kamyona yüklüyoruz,
çukura atıyoruz, üstlerine beton döküyoruz.
Sonra da kafayı çekiyoruz.
İstediğin kadar votka alabiliyorsun, ayrıca 1000 ruble de para.
Gidip sana bir silah bulalım.
LOMONOSOV, MOSKOVA ÜNİVERSİTE KÜTÜPHANESİ
- Evet? - Şu belgeleri görmek istiyordum.
Bunlar özel izne tabiymiş.
Ben Merkez Komite adına çalışıyorum.
Yoldaş?
Şunu alabilir.
Sağ ol, Yoldaş.
Temiz.
Kameraları aç.
- Sinyal? - Yeterli.
Yerleşik tanılama yapılıyor.
Harekete hazır olunca haber ver.
Böyle bir şeyi Ay'da yürüttüğümüzü düşünsene.
Bunu değil herhalde.
Biliyorum bunun olmadığını.
Bu araç depodaydı. İki tane daha yapabilirler.
Nina ve Katya için yeter.
Masha ne olacak?
Merkez Komite, orada çalışacak bir şey...
bulmuş olabileceklerini söyledi. Dışarıdan gelecek.
Amerikan mı?
Değil tabi ki.
Alman polis robotu.
Batı Alman. Yani pek de kolay bir...
görüşme olmadığını tahmin edersin.
Tanılama bitti. Ana güç ve motor çalışmaya hazır.
Başlat.
Hareket ettirebiliyor muyuz?
Valery, yoksa gülümsedin mi sen?
Daha iyi görünüyorsunuz, Yoldaş Dyatlov.
Hayır. Gidin.
Yardımınıza ihtiyacım var.
Akimov AZ-5'i başlatmış.
- Siz emri verdiğinizde... - Emir mi? Ne emri?
Toptunov söyledi, Akimov da bastı.
Verdikleri tek doğru karar oydu. Beceriksiz salaklar.
Reaktörün kapama girişiminden sonra patladığını teyit edebilir misiniz?
Patladığı ne malum?
Bunu devlet arşivinde buldum.
1976'da yazılmış.
RBMK reaktörlerinin ekstrem koşullarda çalıştırılması hakkında.
Yani?
Yazarların ismi silinmiş...
ve iki sayfası çıkarılmış.
Devlet kendi sırlarını korumak zorunda, Yoldaş.
Aksini iddia edebilir misiniz?
Ama bir hata yapmışlar.
İçindekiler sayfası değiştirilmeden bırakılmış.
Çıkarılan sayfaların pozitif boşluk katsayısı
ve AZ-5'le ilgili olduğu görülüyor.
Bu size bir şey ifade ediyor mu?
Neyin peşindesiniz? Bana bunu neden soruyorsunuz?
Reaktörle çalışan sizdiniz. Onu benden daha iyi tanıyorsunuz.
Her şey benim hatam mı yani?
- Bunun için mi buradasınız? - Buraya sizi suçlamaya gelmedim.
Neler olduğunu öğrenmeye geldim.
Ve siz farkında olsanız da olmasanız da...
kurşuna dizilmemek için en iyi şansınız benim.
Bana yardım edecek misiniz, etmeyecek misiniz?
Neler olup bittiğine dair bir fikrim yok.
Boşluk katsayılarının AZ-5'le hiçbir ilgisi yok.
Alın. Artık gidebilirsiniz.
- Hiç merak da mı etmiyorsunuz? - Neyi edeceğim?
Sence doğru soru seni gerçeğe ulaştırır mı?
Gerçek diye bir şey yok.
Patronlara ne isterseniz sorun, yalan söyleyecekler.
Ben de o kurşunları yiyeceğim.
Benim sadece iki kuralım var.
Birincisi,
silahı sakın bana doğrultma. Bu kolay, değil mi?
Şu boktan herife doğru tutabilirsin.
Umurumda olmaz. Ama bana, sakın ha!
İkincisi,
Bir hayvanı vurduğunda ölmezse...
öldürene kadar ateşe devam et.
Acı çekmesinler, yoksa ben seni öldürürüm.
Anladın mı?
Ciddiyim.
Çok insan öldürdüm.
Güzel. O zaman hazırız.
Biz ateşe başlayınca, saklanmak için kapalı yerlere kaçacaklar.
O yüzden kapı kapı dolaşacağız.
Tamam mı?
Güzel.
İşini yapsana. Kapı kapı gezeceksin.
Git. Git.
Git buradan. Git!
Acı çektirme.
Özür dilerim. Özür dilerim.
Kamyona götür.
Yiyecek misin?
İç.
Bir daha.
Bak...
İlk seferinde herkese böyle olur.
Normalde adam öldürünce tabi.
Seninki de köpek oldu.
N'olmuş yani? Bunda utanacak bir şey yok.
Sen ilk seferini hatırlıyor musun, Garo?
Benimki Afganistan'daydı.
Evin birinden geçiyorduk,
birden karşıma biri çıktı, ben de karnından vurdum.
İşte gerçek savaş hikayesi bu.
O hikayeler filmlerdeki gibi güzel olmaz.
Boktandırlar.
Adam karşıma çıktı... Bam! Midesinden.
Korkudan günün geri kalanında tetiği bir daha çekemedim.
Dedim ki, "Demek böyle bir şeymiş, Bacho."
"Birine kurşun sıktın."
"Sen artık aynı sen değilsin."
"Bir daha da olmayacaksın."
Ama ertesi sabah uyanıyorsun,
hala aynı sensin.
Anlıyorsun ki...
o hep senmişsin.
Sadece haberin yokmuş.
Tüm insanlığın mutluluğu.
Ne?
"Hedefimiz tüm insanlığın mutluluğudur."
Tabi.
Ben mutluyum mesela.
Hem de her gün mutluyum.
Hadi bakalım. İşimize dönelim.
Hadi.
EYLÜL 1986
Gelmiş.
Tamamdır.
Aç üstünü.
Tamam, dur bir dakika.
Yavaş olun. Dikkat edin.
Tut şunu!
Joker.
Almanlar bu adı vermiş: "Joker".
- Hazır mı? - Hazır.
Sinyal iyi.
Kameralar.
Motorlar.
Motorlar iyi. Sinyal iyi.
Hadi bakalım, yavaş yavaş başlayalım.
1 metre ileri, 1 metre geri.
1 ileri.
Almanlar yaa.
1 geri.
Sinyal mi gitti?
Sinyal değil, araç.
Bozuldu.
S.ktir.
Dinlediklerini ben de biliyorum!
Duysunlar istiyorum! Hepsini duysunlar!
Siz bizim burada ne yaptığımızı biliyor musunuz?
O süper zekalara ne bok yediklerini anlat!
S.kimde değil!
Söyle onlara! Git söyle! Ryzhkov'a da!
Gidip 'sen bir şakaymışsın' de! Koyduğumun Gorbachev'ine de söyle!
Söyle onlara!
Devletin resmi görüşüne göre,
Sovyetler Birliği'nde küresel bir...
nükleer felaket mümkün değil.
Almanlara, ölçülen en yüksek radyasyon düzeyi...
2000 röntgen demişler.
Propaganda nedeniyle seçtiğimiz rakamı söylemişler yani.
Bu robot zaten işe yaramayacakmış.
Bir de yeni telefon lazım.
Temizleyemezsek ne olacak?
Temizlemek zorundayız.
Çatıyı temizlemezsek, üstünü kapatamayız.
Üstünü kapatamazsak da, 12.000 röntgen.
Hiroşima bombasındaki radyasyonun yaklaşık iki katı demek.
- Her saatte bu, geçen her saat... - Biliyorum, biliyorum, biliyorum.
Kurşuna ne dersin?
Olabilir mi... Bilmiyorum.
Belki eritip, kaplama yapar gibi yukarıdan dökebiliriz.
Birincisi, elimizdeki kurşunun çoğunu zaten kullandık.
Öbür reaktör binalarındaki cihazların üstünde kurşun levhalar var.
Askerler onları söküp kendilerine zırh yapıyor.
Sen ciddi misin?
Öyle bile olsa, gene de...
helikopterde metal kaynatmaktan bahsediyoruz burada.
Ayrıca kurşun bu, Boris, bir ton çeker.
Peki grafitlere ateş edip deliğe düşürsek?
Yüksek kalibreli mermilerimiz var, patlayan mermiler.
Sadece sekmezler, iterler de...
Açıkta duran bir nükleer reaktörün yanı başında
patlayan mermiler mi sıkacaksın?
- Yani... - Hayır, hayır.
Bence gidip çatıyı gene yakalım.
Onu söndürmesi kolaydı.
Biz ne konuşuyoruz burada?
Bize başka bir robot lazım.
Radyasyona dayanabilen bir robot.
Sordum. Yokmuş.
Peki Amerikalılar'da?
Amerikalılar'da öyle bir teknoloji olsaydı bile...
sence bize verirler miydi?
Hadi verdiler diyelim. Merkez Komite onu isteyerek kendini asla küçük düşürmez.
Bunu ikimiz de biliyoruz.
Kısacası robot falan yok.
Biyorobotlar.
O da ne?
Biyorobotları kullanırız.
Adamları.
Bugün çok vardı.
Yiyeceği nereden buluyorlar?
Tavukları yiyorlar.
Sonra da birbirlerini.
Kapı kapı dolaş.
Pavel?
Pavel!
Beni duymuyor musun? Sana sesleniyorum.
S.ktir.
Sen dışarı çık.
Çık.
Kara kuzgun, Neden dönüp duruyorsun...
başımın üzerinde?
Sana av olmayacağım,
Kara kuzgun, senin olmayacağım!
Sana av olmayacağım,
Kara kuzgun, senin olmayacağım!
Kara kuzgun, Neden dönüp duruyorsun...
başımın üzerinde?
Sana av olmayacağım,
Kara kuzgun, senin olmayacağım!
Sana av olmayacağım,
Kara kuzgun, senin olmayacağım!
EKİM 1986
Yoldaş askerler,
Sovyet halkı bu kazadan çok çekti.
Artık bu işi temizlememizi istiyorlar.
Biz de bu önemli görevi size emanet ediyoruz.
Çalışacağınız yerin şartlarından dolayı,
bu sorunu çözmek için her birinizin en fazla 90 saniyesi olacak.
Her talimatımı dikkatli dinleyin...
ve size söyleneni harfiyen yerine getirin.
Bu hem kendinizin, hem de yoldaşlarınızın güvenliği için.
3 numaralı reaktör binasına gireceksiniz,
merdivenlerden yukarı çıkın ama çatıya hemen çıkmayın.
Yukarı ulaştığınızda iç tarafta,
çatıya açılan kapının önünde bekleyin ve nefesinizi tutun.
Bundan sonrası için o nefese ihtiyacınız olacak.
Burası çalışacağınız alan. Grafitten temizlenmesi gerekiyor.
Bazı parçaların ağırlığı 40-50 kilogram olabilir.
Hepsinin bu kenardan atılması gerek.
Yoldaşlarınızı izleyin. Bu girişten hızlıca geçeceksiniz,
sonra sola döneceksiniz ve şuradaki çalışma bölgesine gireceksiniz.
Dikkat edin, ayağınız takılmasın.
Çatıda bir delik var, ona düşmemeye de dikkat edin.
Hem hızlı, hem de dikkatli hareket etmeniz gerekecek.
Görevinizi tarif ettiğim şekilde anladınız mı?
Evet, Yoldaş General.
Bu, hayatınızın en önemli 90 saniyesi.
Görevinizi önce aklınıza kazıyın, sonra da yerine getirin.
Gitme zamanı. 90 saniye sonra zili çalacağım.
Zili duyar duymaz derhal geri dönün,
küreklerinizi bidona bırakın ve arındırma işlemi için koridordan aşağı inin.
Hepsinden önemlisi, çatıdayken molozları tırabzanın üzerinden atın.
Tırabzanın üzerinden bakmayın. Anlaşıldı mı?
Çok güzel.
Ben işaret verince. Hazır. Başla.
Off!
Yoldaş asker.
İşin bitti.
Gitme vakti.
Eldivenin!
Anne! Anne!
PRIPYAT ARALIK 1986
Tüm bunlar için özür dilerim.
Ama rahat konuşabileceğimiz bir yer gerekiyordu.
Dyatlov yargılanacak.
Bryukhanov ve Fomin de.
Bizden bilirkişi olarak görüş istenecek,
üçümüzden birden.
Ama bu... Bundan önce...
Merkez Komite Legasov'u Viyana'ya gönderiyor.
- Uluslararası... - Atom Enerjisi Kurumu'nun genel merkezine.
Evet, Viyana'da ne olduğunu biliyorum.
Ne yapmanı istiyorlar?
Neler olup bittiğini dünyaya anlatmamı.
Bu durumda, neler olup bittiğini bilsen fena olmazdı.
Dakika dakika bir zaman çizelgesi oluşturdum.
Bazı yerlerde saniye saniye.
Aldıkları her karar, bastıkları her düğme, çevirdikleri her anahtar.
Sonuç? Suçlular mı?
Evet.
Bariz ehliyetsizlikten, güvenlik kurallarını ihlalden,
inanılmaz boyutta ihmalkarlıktan suçlular.
Ama patlama onların suçu mu? Ondan emin değilim.
Ne demek emin değilim?
Verileri analiz ettim.
Toptunov doğruyu söylüyordu.
Reaktörü kapattılar, patlama ondan sonra oldu.
Cevabı bu makalede olabilir,
ama iki sayfası çıkarılmış.
Bunu daha önce görmüştün, değil mi!
Lütfen inan bana...
Onun bir patlamaya yol açabileceğini hakikaten bilmiyordum.
- Hiçbirimiz bilmiyorduk. - Hiçbiriniz neyi bilmiyordunuz?
1975'te Leningrad'daki bir RBMK reaktöründe...
yakıt kanallarından biri kesintiye uğradı.
Operatörler AZ-5'e bastı,
ama güç hemen düşmek yerine...
önce kısa bir süreliğine yükseldi.
Bu nasıl olabilir?
Volkov adlı bir meslektaşımın ortaya attığı asıl soru da zaten buydu.
Bu makaleyi o yazdı.
RBMK reaktörleri düşük güçte çalıştırıldığında kararsızlaşmasıyla ünlü.
Reaktivite salınımına meyilli hale geliyorlar.
Normal şartlar altında kontrol çubukları bunu telafi edebiliyor.
Normal şartlar altında!
Çernobil personeli test sırasında reaktörü durdurmuştu.
Gücü tekrar yükseltmek için neredeyse tüm kontrol çubuklarını çektiler.
Volkov'un Leningrad'dan öğrendiği şuydu.
Bor'dan imal edilmiş kontrol çubukları reaktörden tamamen çıkarılırsa...
tekrar geri yerleştirildiklerinde...
çekirdeğe giren ilk şey bor olmaz.
Grafit olur.
Kontrol çubuklarında suyla buharın yer değiştirmesini sağlayan grafit uçlar var.
O yüzden reaktivite azalmıyor.
Çarpıcı şekilde artıyor.
O zaman ne diye o düğmeye bastılar ki?
Bunu bilmiyorlardı.
Volkov Kremlin'i uyardı,
10 yıl önce.
Ancak Sovyet nükleer sanayiinin...
üstünlüğüne gölge düşürülemezdi.
Ha! KGB de bunu devlet sırrı olarak sınıflandırıp sakladı.
Reaktörün patladığını gördüğümde,
AZ-5'teki bu kusurdan kaynaklandığını gene de düşünmemiştim.
Çünkü bu kusur patlamaya yol açmazdı,
tabi operatörler reaktörü felaketin eşiğine getirmediyse.
- Yani onların suçu? - Evet.
Ama sadece onların değil.
Evet, değil.
Viyana'da bunu mu söyleyeceksin?
O kadar saf olamazsın.
Şu anda Sovyetler Birliği'nde çalışan...
böyle 16 tane RBMK reaktörü daha var.
Onları düzeltmeliyiz.
Bunu yapmanın tek yolu da halka açıklayıp,
Merkez Komite'yi harekete geçmeye zorlamak.
Senin Legasov'a önerdiğin şey,
küçük düşürülmeme takıntısı olan bir milleti küçük düşürmesi.
KGB ile bir anlaşma yapabiliriz.
Sen Viyana'da bu bilgiden bahsetmezsin,
onlar da kalan reaktörleri sessiz sedasız düzeltmemize izin verirler.
KGB ile anlaşma mı?
Bir de bana saf diyorsunuz.
Ailenin peşine düşerler, dostlarının peşine düşerler.
Dünyaya hitap etme şansın var, Valery.
Eğer benim böyle bir şansım olsaydı...
Ama yok, değil mi?
Senden daha cesur yürekler tanıdım, Khomyuk.
Ellerine fırsat geçtiği halde hiçbir şey yapmayan.
Çünkü konu senin ve sevdiklerinin canına gelince...
senin manevi değerlerinin bir anlamı kalmıyor.
Seni terk ediyorlar.
O anda düşündüğün tek şey vurulmamak oluyor.
Vasily Ignatenko ismini duydunuz mu?
Hayır.
İtfaiyeciydi.
Kazadan iki hafta sonra öldü.
Arada bir onun karısına uğruyorum.
Geçenlerde doğum yaptı.
Kız çocuğu.
Bebek 4 saat yaşadı.
Dediler ki, o radyasyonla anne ölürmüş,
ama bebek onun yerine radyasyonu soğurmuş.
Kendi bebeği.
Çocukların annelerini kurtarmak için ölmeleri gereken bir ülkede yaşıyoruz.
Anlaşmanızın canı cehenneme.
Bizim canımız da cehenneme.
Birinin gerçekleri söylemeye başlaması lazım.
Tebrikler, yoldaşlar.
3828 adamın sonuncuları sizlersiniz.
Görevinizi mükemmel yaptınız.
Size sağlık ve uzun ömür diliyorum.
Hepinize 800 ruble ödül verilecek.
- Teşekkür ederim. - Sovyetler Birliği'nin hizmetindeyim.
Sovyetler Birliği'nin hizmetindeyim.
Çeviri: certan
ÇERNOBİL ŞEHRİ - TEMMUZ 1987 Oturumu açıyorum.
Devlet Yoldaş Khomyuk'u çağırıyor.
O gece ne olduğunu anlamak için,
kritik noktaların ilkine geri dönmeliyiz.
Gece yarısını 28 dakika geçeye.
Mahkemede gerçekleri söyleyeceksin.
01:22
Bu bittiğinde kötü adamlarımız olacak.
Kahramanımız olacak. Gerçeğimiz olacak.
1:23:35
Yoldaş Boris Shcherbina.
Bir... güvenlik testiyle başladı.
1:23:42
Birbirlerini kurtarırken öldüler. Alevleri söndürürken.
Yaralılarla meşgulken.
1:23:45
İfade verme zamanın geldiğinde,
reform için ısrar et.
Hayatımı verdim zaten.
Yetmiyor mu?
Devlet Yoldaş Legasov'u çağırıyor.
12.000 röntgen.
Oraya hiçbir şekilde insan çıkmamalı.
Çatının o bölümünün dünya üzerindeki en
tehlikeli yer olduğunu söylemek yanlış olmaz.
Sovyetler, özellikle de...
Ukrayna, Rusya ve Belarus halkları,
bu göreve hem şok edici, hem de harika bir biçimde soyundular.
Ama aynı zamanda korkunç ve iç burkan bir şekilde.
Bu, hayatınızın en önemli 90 saniyesi.
Arınması imkansız bu alanı temizlesinler diye gönderilen...
700.000 kişiden bahsediyoruz.
Ki oraya girmek bugün bile yasak.
Pavel.
Pavel, deyim yerindeyse bu kıyma makinesine bir tarafından girip,
diğer tarafından kıyılmış çıkan tüm o masum adamları temsil ediyor.
Burada tecrübe edindik, artık gidelim diyemezsiniz; öyle bir şey değil bu.
Daha ziyade savaşa benziyor. Onun anlamsızlığına.
"İşte buradayım, 18 yaşındayım, bir yerlere
gidiyorum, bir miktar insan öldürüp döneceğim."
Bunun birine bir faydası oldu mu? Hayır.
Çünkü, bilirsiniz, bu işler öyle yürümüyor...
"işte geldim; esasen, insanlıktan da çıktım."
Nükleer güç ve nükleer silahlar,
sadece Sovyet gururunun bir göstergesi değildi.
En sıkı korunan gizli sanayilerinden biriydi.
Devlet kendi sırlarını korumak zorunda, Yoldaş.
Bozunan Sovyet yakıtının ürettiği nükleer izotoplar...
İsveç'te ortaya çıktığında ise...
sırlar gün yüzüne çıkmış oldu.
Rezil eden bir şey.
Sadece hadisenin yaşanmış olduğunu değil...
aynı zamanda yakalanana kadar bunu saklamış olduklarını da...
dünyaya itiraf etmek zorunda kaldılar.
Sonuç olarak, gerçekleri anlatmak istediler.
Bir noktaya kadar.
Gerçeği...
Viyana'da bunu mu söyleyeceksin?
Khomyuk bir açıdan Hamlet'deki Horatio karakterine benziyor...
Legasov'un vicdanı gibi.
Dünyaya hitap etme şansın var, Valery.
Gerçekten de insani tarafınızın içine işliyor.
Hazır seni ciddiye alanları bulmuşken, her türlü sonucu göze almalı...
ve büyük oynamalısın.
Khomyuk diyor ki, "Gerçeği anlat, gerçeği anlat, ne pahasına olursa olsun."
Shcherbina diyor ki, "Gereken kadarını anlat."
"İşimizi yapmamızı ve düzeltmemizi zorlaştıracak olanları anlatma."
KGB ile anlaşma yapabiliriz.
Böyle bir sistemde hayata geçirme şansı olabilecek...
tercihlerde bulunmanız gerek.
İşlerin yürümesi için biraz yalan söylemelisiniz.
İşte tam da bu, sonuçları önemsemeden,
tutkuyla gerçeği isteyen idealist Khomyuk'a hiç uyan bir şey değil.
Halka açıklansın. Merkez Komite harekete geçmeye zorlansın.
Shcherbina çok üst düzey birisi.
Siyasetin her türlüsüne bulaşmış.
Çenesini tutmayanları içeri attırabilen bir düzeyde.
Ben de kalkıp ona diyorum ki: "İyi de, bak..."
"bu insanlar hiç düşünmeden canlarını verdiler."
"Onlar n'olacak?"
"Sen de onlardan birisin."
Anlaşmanızın canı cehenneme.
Bizim canımız da cehenneme.
Birinin gerçekleri söylemeye başlaması lazım.